![Duinpieper [Anthus campestris] - Sophiapolder Hendrik-Ido-Ambacht](/fotos/Vogels [Aves]/Zangvogels [Passeriformes]/Piepers en Kwikstaarten [Motacillidae]/Piepers [Anthus]/Duinpieper [Anthus campestris]/Sophiapolder Hendrik-Ido-Ambacht.webp)
Op een heerlijke zondagavond, al kletsend met een lekker biertje in de hand, buiten op de galerij in het halve maanlicht en met een citronellakaarsje aan, besloten Willem de Gids en ik om de volgende ochtend eens een kijkje te gaan nemen in Hendrik-Ido-Ambacht.
Verschillende vogelaars hadden daar de Duinpieper [Anthus campestris] waargenomen en wisten het beestje ook nog eens mooi op de foto te zetten. Een buitenkansje dus! Vol enthousiasme besloten we er op de fiets heen te gaan. Ja, dat leek ons een goed idee! Toch vol goede moed de fiets gepakt en op weg gegaan.
Via Rotterdam-Centrum, IJsselmonde, Ridderkerk en een stukje Slikkerveer belandden we na een uurtje fietsen in Hendrik-Ido-Ambacht. Voorafgaand aan onze aankomst namen we nog een pauze om wat te eten en te drinken. Dit deden we in een prachtig aangelegd park in Ridderkerk. De grote plas water zorgde voor veel verschillende soorten libellen. Zo konden we drie soorten libellen vastleggen: de Watersnuffel, de Paardenbijter en de Bloedrode heidelibel.
Eenmaal aangekomen op een stukje niemandsland in Hendrik-Ido-Ambacht stonden we oog in oog met een terrein dat erbij lag als een braakliggende, begroeide zandplaat. “Zitten we nu wel goed?” vroeg ik me af. Er was geen vogelaar te bekennen. “Het zal toch wel, ik kijk even op mijn telefoon,” antwoordde Willem. Al snel druppelden de eerste vogelaars binnen en wat bleek: een hoop bekenden schudden elkaar de hand.
Ook Eduard Vink was weer van de partij.
Met z’n allen trokken we het gebied in, op zoek naar de Duinpieper [Anthus campestris].
vlnr- Ben van den Broek en Willem de Gids
Het duurde niet heel lang voordat we de pieper hadden gevonden. Omdat het beest niet erg tam is, bleef de afstand vrij groot. Maar zelfs mij lukte het om, ondanks mijn bescheiden lens van 300 mm, mooie en duidelijke foto’s te maken. Drieënhalf uur lang liepen we over de kale zandvlakte heen en weer, steeds rondom een transformatorhuisje dat de enige plek bleek waar schaduw te vinden was. Al kletsend vloog de tijd voorbij en raakte iedereen behoorlijk moe.
![Duinpieper [Anthus campestris] - Sophiapolder Hendrik-Ido-Ambacht](/album/Vogels%20%5BAves%5D/Zangvogels%20%5BPasseriformes%5D/Piepers%20en%20Kwikstaarten%20%5BMotacillidae%5D/Piepers%20%5BAnthus%5D/Duinpieper%20%5BAnthus%20campestris%5D/Sophiapolder%20Hendrik-Ido-Ambacht .webp)
We besloten weer huiswaarts te keren en bij dat besluit bekroop me een licht vervelend gevoel: een flinke fietsreis terug. Toch bleek deze reis mee te vallen en keerden Willem de Gids en ik ruimschoots op tijd weer thuis voor het avondeten. Het is een prachtige dag geweest!
Verschillende vogelaars hadden daar de Duinpieper [Anthus campestris] waargenomen en wisten het beestje ook nog eens mooi op de foto te zetten. Een buitenkansje dus! Vol enthousiasme besloten we er op de fiets heen te gaan. Ja, dat leek ons een goed idee! Toch vol goede moed de fiets gepakt en op weg gegaan.
Via Rotterdam-Centrum, IJsselmonde, Ridderkerk en een stukje Slikkerveer belandden we na een uurtje fietsen in Hendrik-Ido-Ambacht. Voorafgaand aan onze aankomst namen we nog een pauze om wat te eten en te drinken. Dit deden we in een prachtig aangelegd park in Ridderkerk. De grote plas water zorgde voor veel verschillende soorten libellen. Zo konden we drie soorten libellen vastleggen: de Watersnuffel, de Paardenbijter en de Bloedrode heidelibel.
Eenmaal aangekomen op een stukje niemandsland in Hendrik-Ido-Ambacht stonden we oog in oog met een terrein dat erbij lag als een braakliggende, begroeide zandplaat. “Zitten we nu wel goed?” vroeg ik me af. Er was geen vogelaar te bekennen. “Het zal toch wel, ik kijk even op mijn telefoon,” antwoordde Willem. Al snel druppelden de eerste vogelaars binnen en wat bleek: een hoop bekenden schudden elkaar de hand.
Het duurde niet heel lang voordat we de pieper hadden gevonden. Omdat het beest niet erg tam is, bleef de afstand vrij groot. Maar zelfs mij lukte het om, ondanks mijn bescheiden lens van 300 mm, mooie en duidelijke foto’s te maken. Drieënhalf uur lang liepen we over de kale zandvlakte heen en weer, steeds rondom een transformatorhuisje dat de enige plek bleek waar schaduw te vinden was. Al kletsend vloog de tijd voorbij en raakte iedereen behoorlijk moe.
We besloten weer huiswaarts te keren en bij dat besluit bekroop me een licht vervelend gevoel: een flinke fietsreis terug. Toch bleek deze reis mee te vallen en keerden Willem de Gids en ik ruimschoots op tijd weer thuis voor het avondeten. Het is een prachtige dag geweest!
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.