De Maasvlakte is voor mij een waar vogelwalhalla. Soms vallen de puzzelstukjes precies goed en dat was deze dag absoluut het geval.
Twee zeldzaamheden.
Op een rustige middag zag ik op Waarneming meldingen van twee zeldzame soorten bij Slag Maasmond: de Aziatische roodborsttapuit [Saxicola maurus] en de Swinhoes boszanger [Phylloscopus plumbeitarsus].
Binnen tien minuten zat ik al in de auto, onderweg naar de Maasvlakte.
Drukte bij aankomst.
Eenmaal aangekomen bleek ik niet de enige met dat idee. Een groep van zeker twintig vogelaars stond al paraat, camera’s in de aanslag.
Tussen hen probeerde ik een plekje te vinden, turend in de dichte meidoornstruiken waar de boszanger zich ophield. Geen eenvoudige opgave: klein, beweeglijk en perfect gecamoufleerd.
Toch lukte het uiteindelijk om hem in beeld te krijgen en de nodige bewijsfoto’s te maken.
Een stuk makkelijker.
Daarna verplaatste ik me naar de plek van de Aziatische roodborsttapuit. Dat was gelukkig niet ver daarvandaan.
Als ik mijn hoofd naar links kwart draaide, zag ik op ongeveer tien meter afstand een roodborsttapuit op een takje zitten. In vergelijking met de boszanger liet deze soort zich een stuk makkelijker fotograferen.
Het betrof een vrouwtje in haar eerste kalenderjaar. Ze zat rustig op een hoge tak en gebruikte die als uitkijkpost, speurend naar insecten die ze vervolgens behendig wist te vangen.
Een geslaagde middag.
Een middag die opnieuw bevestigt waarom de Maasvlakte zo’n bijzondere plek is voor vogelaars: altijd vol verrassingen.
En voor mij persoonlijk extra bijzonder !, twee nieuwe soorten toegevoegd aan mijn fotocollectie.
Twee zeldzaamheden.
Op een rustige middag zag ik op Waarneming meldingen van twee zeldzame soorten bij Slag Maasmond: de Aziatische roodborsttapuit [Saxicola maurus] en de Swinhoes boszanger [Phylloscopus plumbeitarsus].
Binnen tien minuten zat ik al in de auto, onderweg naar de Maasvlakte.
Drukte bij aankomst.
Eenmaal aangekomen bleek ik niet de enige met dat idee. Een groep van zeker twintig vogelaars stond al paraat, camera’s in de aanslag.
Tussen hen probeerde ik een plekje te vinden, turend in de dichte meidoornstruiken waar de boszanger zich ophield. Geen eenvoudige opgave: klein, beweeglijk en perfect gecamoufleerd.
Toch lukte het uiteindelijk om hem in beeld te krijgen en de nodige bewijsfoto’s te maken.
Een stuk makkelijker.
Daarna verplaatste ik me naar de plek van de Aziatische roodborsttapuit. Dat was gelukkig niet ver daarvandaan.
Als ik mijn hoofd naar links kwart draaide, zag ik op ongeveer tien meter afstand een roodborsttapuit op een takje zitten. In vergelijking met de boszanger liet deze soort zich een stuk makkelijker fotograferen.
Het betrof een vrouwtje in haar eerste kalenderjaar. Ze zat rustig op een hoge tak en gebruikte die als uitkijkpost, speurend naar insecten die ze vervolgens behendig wist te vangen.
Een geslaagde middag.
Een middag die opnieuw bevestigt waarom de Maasvlakte zo’n bijzondere plek is voor vogelaars: altijd vol verrassingen.
En voor mij persoonlijk extra bijzonder !, twee nieuwe soorten toegevoegd aan mijn fotocollectie.
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.