De Notenkraker: derde pogingen en een mooie ontmoeting

Gepubliceerd op: 20-10-2026 | 👁 30 views

De eerste poging was finaal mislukt.

We waren helemaal naar Kerkwerve in de provincie Zeeland gereden en hebben daar de hele dag naar de Notenkraker gezocht. Dat was erg jammer!
Een paar dagen later zag ik op zaterdagmiddag dat de Notenkraker was waargenomen. Ik kon er niet meteen naartoe gaan, omdat het al snel donker zou worden.

Gelukkig kon ik op zondagmiddag een paar uurtjes vrijmaken. Eigenlijk had ik die middag al iets afgesproken met mijn dochter Elena. Toch vroeg ik haar of ze het erg vond als ik een paar uurtjes naar Den Haag wilde gaan om de Notenkraker te spotten en foto's te maken. Nee hoor, ze vond het helemaal niet erg. Sterker nog, ze wilde de vogel zelf ook graag zien!

Harry liet me ook weten dat de Notenkraker in Den Haag aanwezig was. Ik antwoordde meteen dat ik er graag naartoe wilde om deze mooie kans te grijpen. Zo werd alles geregeld en gingen we op pad.
Onderweg zagen we dat de lucht erg donkergrijs was en dat er lichte motregen viel. Achter het stuur van auto mopperde ik dat dit weer heel slecht was voor mijn fotoapparatuur, die niet waterdicht is. Dat legde ik ook aan Elena en Harry uit.
Bij aankomst was het wonderbaarlijk genoeg droog in het bos. We zagen een groep vogelaars en sloten ons bij hen aan. Al snel hadden we de Notenkraker in beeld!

18okt2026

Het was echter behoorlijk donker en in het bos was het erg lastig om mooie foto's te maken, zelfs met een hogere ISO-waarde. Hoe hoger de ISO-waarde, hoe meer ruis er op de foto!
Ik heb altijd een hekel gehad aan foto's met veel ruis. Het verpest de schoonheid van een foto.
Gelukkig kun je de ruis met Photoshop verminderen, maar daardoor wordt de foto vaak ook minder scherp. Het resultaat is dan een wat doffere foto, en dat vind ik eveneens niet mooi.

Toch was ik best tevreden met het resultaat, al had ik natuurlijk liever mooiere foto's gemaakt. Daarom wilde ik graag een tweede poging wagen.
Ik overlegde met Harry, want ik wilde graag nog een keer naar de Notenkraker gaan kijken. Het weer zou maandag namelijk een stuk beter worden dan op zondag. Minder donkere bewolking betekent meer licht in het bos en dus minder ruis op de foto's.
Ik vroeg snel in de groepsapp of Cor ook mee wilde. Dat was zo geregeld: deze keer zou Cor met ons meegaan.
Diezelfde maandag gingen we opnieuw op pad. Gelukkig klopte de weersverwachting en was er inderdaad wat meer licht in het bos.

Deze keer nam ik echter beter geschut mee: mijn Canon 600mm-lens!

Soms moest ik er gewoon om lachen. De Notenkraker landde op sommige plekken zo dichtbij dat hij eigenlijk te dicht bij mijn lens kwam. Mijn lens heeft namelijk een minimale scherpstel-afstand van ongeveer vijf meter.
Op een gegeven moment landde de vogel zelfs op slechts één meter afstand naast me! Het is gewoon een heel tamme vogel!

Nadat we allen honderden foto's hadden gemaakt, gingen we weer naar huis. Daar bleef ik nog lekker lang zoet achter de computer om uit alle foto's de mooiste exemplaren te selecteren.

19okt2026

← Terug naar overzicht