Alweer een Paarse koet in Zevenhuizerplas !

Gepubliceerd op: 22-09-2025 | 👁 96 views

Vier jaar geleden (23 december 2021), midden in de coronatijd, werden er plots twee Purperkoeten gezien in ons land. Eentje zat in het plasdrasgebied van de Eendragtspolder bij Zevenhuizen. Het andere exemplaar dook op in Alblasserdam. Beide vogels bevonden zich in de provincie Zuid-Holland!
Heel bizar. Mijn eerste gedachte was dat het waarschijnlijk om ontsnapte vogels ging. Ik lette daarom goed op of er een kwekersring om de poot zat, maar nee: beide vogels hadden geen ring. Ook keek ik naar hun gedrag. Ontsnapte vogels vertonen vaak tam gedrag en laten mensen vrij dichtbij komen. Deze vogels lieten zich echter redelijk schuw, maar toch goed zichtbaar zien.
Gedurende een aantal weken werden de Purperkoeten regelmatig waargenomen, maar daarna leken ze van de aardbodem verdwenen. Vier jaar lang was er geen spoor van een Purperkoet te bekennen… tot vandaag.
In de Eendragtspolder bij Zevenhuizen wordt opnieuw een Purperkoet gezien, en curieus genoeg in precies hetzelfde plasdrasgebied als vier jaar geleden. Een vogelaar beweert zelfs dat het dezelfde vogel zou kunnen zijn.
Toch blijft het mogelijk dat het om een ontsnapt exemplaar gaat. In de omgeving van Zevenhuizen zou een vogelkweker kunnen wonen waarvan een Purperkoet is ontsnapt. Maar daar spreekt één belangrijk punt tegen: het ontbreken van een vogelring. Vogels in gevangenschap moeten namelijk geringd worden.
Voor mij blijft het daarom een tegenstrijdig verhaal: gaat het om een ontsnapte vogel, of hebben we hier te maken met een echte wilde dwaalgast?
Ik vraag me af: hoe groot is de kans dat dezelfde Purperkoet, vier jaar na de eerste waarneming, opnieuw opduikt op exact hetzelfde klein stukje rietland in Zuid-Holland? Als een vogel vanuit het zuiden Nederland binnenkomt, zijn er genoeg gebieden waar hij had kunnen verdwijnen in een rietveld. Denk bijvoorbeeld aan de enorme rietvelden in de Biesbosch.
Of vindt hij de wortelstokken en jonge rietscheuten van de Zevenhuizense plas gewoon lekkerder dan de rest van Nederland?
Voor mij is deze situatie van een zeldzame dwaalgast in ieder geval een bijzonder geval.
De Purperkoet liet zich vandaag redelijk goed zien. Het viel ook op dat hij iets tammer leek dan vier jaar geleden. Misschien is hij inmiddels meer gewend geraakt aan mensen. Hij zat in een rietveld met daarvoor een watergang, precies genoeg ruimte om hem niet verder het riet in te jagen.
Mooi om te zien: de Purperkoet heeft lange tenen en kan daarmee verrassend behendig rietstengels vastgrijpen. Ook is het indrukwekkend hoe sterk hij is; met gemak trekt hij stukken riet uit de drassige grond. En dan natuurlijk nog dat prachtige blauwgrijze verenkleed. Hoewel de vogel een wat plomp uiterlijk heeft, beweegt hij zich verrassend soepel door de rietkraag.
Maar officieel is het nog niet. Eerst moet deze waarneming nog worden goedgekeurd door de acht leden van de Commissie Dwaalgasten Nederlandse Avifauna (CDNA). Dat is niet zo vreemd, want eerdere waarnemingen van purperkoeten in ons land bleken uiteindelijk ontsnapte vogels uit een vogeltuin of volière te zijn.
Laat de acht leden van de CDNA zich maar eens over deze koet buigen. De purperkoet is niet geringd, maar ook dat zegt nog niet alles.

Ter plekke aangekomen was er helemaal niemand, waardoor ik een goede plek kon uitkiezen langs de slootkant. Ik zette mijn camera op een extreem laag standpunt, waardoor de foto’s veel mooier ogen!
Ik heb veel foto’s gemaakt. Er stond wel een beetje koude wind, maar dat kon me niet schelen. 😃

Alle foto’s zijn gemaakt met de Canon 6D Mark II en Canon 600mm f/4 L IS USM.

← Terug naar overzicht