Op een dag met zonnig weer kreeg ik spontaan zin in een fietstochtje door het gebied Vockestaert. In het begin viel er echter weinig bijzonders te zien of te fotograferen.
Ik herinnerde me dat iemand mij ooit had verteld over een broedende kolonie lepelaars. Omdat dat niet ver weg was, besloot ik erheen te gaan. Na ongeveer 7 kilometer fietsen kwam ik aan in Delft, vlak achter het IKEA-gebouw. Ik kon de plek niet meteen vinden, maar verderop zag ik een man met een verrekijker en een camera met een grote lens. Ik dacht: "Dat is vast een vogelaar, net als ik," en dat klopte. Ik vroeg hem naar de lepelaarskolonie en hij legde uit dat het vlakbij was: volg gewoon het pad, dan rechts en weer naar rechts.
Daar aangekomen was het prachtig om te zien, maar het maken van een mooie foto viel vies tegen; er zaten te veel takken in de weg. Het was lastig om een opening te vinden om doorheen te fotograferen.
Een acrobatische Lepelaar [Platalea leucorodia]
Op de weg terug naar huis zag ik per toeval een Rode kelkzwam [Sarcoscypha coccinea] op de grond langs het pad, een schaarse paddenstoelensoort.
Nadat ik daar flink wat foto's van had gemaakt, zag ik onderweg een Canadese gans op het dak van een transformatorhuisje langs de Voorhofdreef in Delft.
Een wandelaar met een klein hondje vroeg wat ik aan het doen was. Ik antwoordde dat ik foto’s maakte van de gans. Zij zei: "Oh, kijk uit, dat is een agressieve gans! Ze valt zomaar iedereen aan, vooral honden."
Eigenlijk wilde ik zeggen dat dit gedrag puur dient als bescherming tegen vijanden zoals honden, maar ik hield mijn mond. Ik had geen zin in een eindeloze discussie; hondenbezitters denken vaak dat ze alles goed doen, dus ik negeerde het liever. Toch ben ik erg tevreden met de foto van de Canadese gans.
Ook had ik een kop-portret van de Knobbelzwaan gemaakt.
Eenmaal thuis heb ik heerlijk nagenoten van het fietstochtje.
Ik herinnerde me dat iemand mij ooit had verteld over een broedende kolonie lepelaars. Omdat dat niet ver weg was, besloot ik erheen te gaan. Na ongeveer 7 kilometer fietsen kwam ik aan in Delft, vlak achter het IKEA-gebouw. Ik kon de plek niet meteen vinden, maar verderop zag ik een man met een verrekijker en een camera met een grote lens. Ik dacht: "Dat is vast een vogelaar, net als ik," en dat klopte. Ik vroeg hem naar de lepelaarskolonie en hij legde uit dat het vlakbij was: volg gewoon het pad, dan rechts en weer naar rechts.
Daar aangekomen was het prachtig om te zien, maar het maken van een mooie foto viel vies tegen; er zaten te veel takken in de weg. Het was lastig om een opening te vinden om doorheen te fotograferen.
Een acrobatische Lepelaar [Platalea leucorodia]
Op de weg terug naar huis zag ik per toeval een Rode kelkzwam [Sarcoscypha coccinea] op de grond langs het pad, een schaarse paddenstoelensoort.
Nadat ik daar flink wat foto's van had gemaakt, zag ik onderweg een Canadese gans op het dak van een transformatorhuisje langs de Voorhofdreef in Delft.
Een wandelaar met een klein hondje vroeg wat ik aan het doen was. Ik antwoordde dat ik foto’s maakte van de gans. Zij zei: "Oh, kijk uit, dat is een agressieve gans! Ze valt zomaar iedereen aan, vooral honden."
Eigenlijk wilde ik zeggen dat dit gedrag puur dient als bescherming tegen vijanden zoals honden, maar ik hield mijn mond. Ik had geen zin in een eindeloze discussie; hondenbezitters denken vaak dat ze alles goed doen, dus ik negeerde het liever. Toch ben ik erg tevreden met de foto van de Canadese gans.
Ook had ik een kop-portret van de Knobbelzwaan gemaakt.
Eenmaal thuis heb ik heerlijk nagenoten van het fietstochtje.
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.