![Witkeelgors [Zonotrichia albicollis] - Maasvlakte Rotterdam (1okt2026)](/fotos/Vogels [Aves]/Zangvogels [Passeriformes]/Gorzen [Emberizidae]/Witkeelgors [Zonotrichia albicollis]/Maasvlakte Rotterdam (1okt2026).webp)
Op 30 september zag ik ineens een rode melding op Waarneming.nl verschijnen.
Huh… een Witkeelgors [Emberiza leucocephalos] op de Maasvlakte?!
Dat is voor mij eigenlijk vlakbij. Zo’n zeldzame Noord-Amerikaanse dwaalgast krijg je natuurlijk niet iedere dag in Nederland te zien. Helaas kon ik niet meteen naar de Maasvlakte vertrekken. Ik had andere verplichtingen en moest gewoon blijven waar ik was.
Jammer!
Gelukkig was ik op 1 oktober vrij. Ik vroeg Harry of hij ook interesse had om mee te gaan om deze zeldzame Witkeelgors te zoeken.
Zijn antwoord was duidelijk: ja!
Dus gingen we de volgende vroeg ochtend richting de Maasvlakte.
Nou ja… vroeg in de ochtend is misschien een beetje overdreven. 😄 Ik had de afgelopen nacht namelijk ook niet bepaald vroeg mijn bed opgezocht. Uiteindelijk kwamen we ergens tussen 10.00 en 11.00 uur aan.
Toen we op de plek aankwamen, zagen we meteen dat we niet de enigen waren. Er waren al behoorlijk wat vogelaars aanwezig. Het was duidelijk dat de Witkeelgors inmiddels aardig wat belangstelling had gekregen.
En eerlijk gezegd waren sommige vogelaars wel behoorlijk fanatiek.
Iedereen wilde natuurlijk proberen om de gors zo mooi mogelijk op de foto te krijgen. Liefst beeldvullend in de camera. Er werd steeds geprobeerd om zo dicht mogelijk bij het vogeltje te komen.
Ik dacht bij mezelf: nou, ik ga hier niet als braaf manneke netjes achteraan staan wachten. 😄
Dus ik schoof ook tussen de rij vogelaars en heb daar een aantal foto's gemaakt.
Een onverwachte discussie
Niet veel later merkte ik dat bijna iedereen aan de overkant naar mij keek.
Ik dacht:
Huh? Wat is er nou weer aan de hand?
Ik keek naast me, maar daar stond eigenlijk niemand. Toen draaide ik mij ongeveer 180 graden om.
Daar stond een man behoorlijk luid naar mij te roepen dat ik naar achteren moest gaan staan.
Dat voelde toch wel een beetje alsof ik voor schut werd gezet.
Ik sprak hem daarom op duidelijke toon aan:
"Ik hoor bijna niet. Ik ben zwaar slechthorend en je moet daarom niet blijven schreeuwen. Ik wil best meewerken om wat meer afstand te houden. Maar als je weer tegen iemands rug staat te schreeuwen en die persoon reageert niet, geef dan gewoon een zacht tikje op de schouder. Dat mag je bij mij ook doen."
In mijn gedachten dacht ik ondertussen:
Waarom schreeuw je eigenlijk tegen mij?
Aan de overkant stond namelijk ook iemand die nog dichter bij de vogel stond dan ik. Die persoon stond op slechts enkele meters afstand.
Ik kon zelf helemaal niet dichterbij komen. Mijn telelens heeft namelijk een minimale scherpstelafstand van ongeveer 6 meter. Dichterbij staan heeft voor mij dus helemaal geen zin.
De man zei dat niet boos op mij en bleef rustig.
Maar ja… dat vond ik toch wel een beetje vreemd.
Je staat tegen iemand te schreeuwen en bent vervolgens niet boos?
Ik snapte het eerlijk gezegd niet helemaal. 😄
Maar goed, uiteindelijk namen de vogelaars wat meer afstand.
En dat bleek eigenlijk een goede beslissing.
Twee Witkeelgorzen
Toen iedereen wat verder achteruitging, kregen de vogels meer ruimte.
Even later verschenen er zelfs twee Witkeelgorzen op de grasvlakte.
Ze gingen rustig foerageren en daardoor kregen we allemaal veel betere mogelijkheden om foto's te maken.
Dat was natuurlijk precies wat we wilden.
De vogels konden hun eigen gang gaan en de fotografen kregen voldoende afstand om rustig te werken. Voor mij was dat uiteindelijk een veel prettigere situatie.
Ik kon de vogels met mijn telelens mooi vastleggen.
En wat blijft zo'n Witkeelgors toch een bijzondere verschijning!
Een vogel die normaal gesproken helemaal niet bij de Nederlandse vogelwereld hoort en die je hier ineens op de Maasvlakte tegenkomt.
Toch is de Witkeelgors voor mij geen nieuwe soort. Jaren geleden heb ik deze vogel namelijk ook al gezien en gefotografeerd in Central Park in New York.
Het blijft natuurlijk bijzonder om dezelfde soort jaren later opnieuw tegen te komen, maar dan gewoon in Nederland.
Nog meer bijzondere vogels
Maar de Witkeelgors was niet de enige verrassing van deze dag.
Niet veel later vertelde Harry mij dat er in de buurt ook een Draaihals aanwezig was.
We hadden dus nog een reden om goed om ons heen te blijven kijken.
En terwijl ik aan het rondkijken was, zag ik tussen de struiken een klein vogeltje dat ik niet meteen goed kon plaatsen. Het deed me sterk denken aan een Bladkoning.
Ik vroeg daarom aan een vogelaar die naast mij stond:
"Is dat een Bladkoning daar in die struik?"
Ik kreeg vrijwel meteen antwoord:
"Ja."
Kijk, daar word ik dan weer blij van. 😄
Een klein vogeltje dat zich tussen de struiken verstopt en toch even goed zichtbaar wordt. Soms hoef je maar een paar seconden goed te kijken om ineens te ontdekken wat er tussen het groen zit.
De Maasvlakte blijft een vogelwalhalla
Ik blijf het bijzonder vinden hoeveel zeldzame vogels je op de Maasvlakte kunt tegenkomen.
De afgelopen tijd zijn daar al verschillende bijzondere soorten gemeld. Tijdens deze dag kwamen daar opnieuw een aantal mooie waarnemingen bij.
Onder andere:
En dan was er helaas nog één soort die ik gemist heb:
Grote pijlstormvogel.
Jammer!
Maar ja, je kunt natuurlijk niet alles zien.
Dat is misschien ook wel het leuke van vogels kijken. Je kunt ergens naartoe gaan met één bepaalde vogel als doel en uiteindelijk kom je met allerlei andere bijzondere waarnemingen thuis.
Deze keer was de Witkeelgors het hoofddoel.
En die hebben we gezien.
Sterker nog: we zagen er twee!
![Witkeelgors [Zonotrichia albicollis] - Maasvlakte Rotterdam (1okt2026)](/album/Vogels%20%5BAves%5D/Zangvogels%20%5BPasseriformes%5D/Gorzen%20%5BEmberizidae%5D/Witkeelgors%20%5BZonotrichia%20albicollis%5D/Maasvlakte%20Rotterdam%20(1okt2026).webp)
![Witkeelgors [Zonotrichia albicollis] - Maasvlakte Rotterdam (1okt2026)](/album/Vogels%20%5BAves%5D/Zangvogels%20%5BPasseriformes%5D/Gorzen%20%5BEmberizidae%5D/Witkeelgors%20%5BZonotrichia%20albicollis%5D/Maasvlakte%20Rotterdam%20(1okt2026) .webp)
![Witkeelgors [Zonotrichia albicollis] - Maasvlakte Rotterdam (1okt2026)](/album/Vogels%20%5BAves%5D/Zangvogels%20%5BPasseriformes%5D/Gorzen%20%5BEmberizidae%5D/Witkeelgors%20%5BZonotrichia%20albicollis%5D/Maasvlakte%20Rotterdam%20(1okt2026) .webp)
![Witkeelgors [Zonotrichia albicollis] - Maasvlakte Rotterdam (1okt2026)](/album/Vogels%20%5BAves%5D/Zangvogels%20%5BPasseriformes%5D/Gorzen%20%5BEmberizidae%5D/Witkeelgors%20%5BZonotrichia%20albicollis%5D/Maasvlakte%20Rotterdam%20(1okt2026) .webp)
Daarnaast kregen we ook nog een Bladkoning en een Draaihals in beeld. En ondanks de kleine discussie met een andere vogelaar was het uiteindelijk gewoon een mooie en gezellige vogeldag.
De Maasvlakte heeft opnieuw laten zien waarom dit gebied voor vogelaars zo interessant blijft.
Een vogelwalhalla, waar je nooit precies weet wat je die dag tegenkomt.
En die gemiste Grote pijlstormvogel?
Ach… die komt misschien een volgende keer.
Het was in ieder geval weer een leuke dag! 🐦📷
Huh… een Witkeelgors [Emberiza leucocephalos] op de Maasvlakte?!
Dat is voor mij eigenlijk vlakbij. Zo’n zeldzame Noord-Amerikaanse dwaalgast krijg je natuurlijk niet iedere dag in Nederland te zien. Helaas kon ik niet meteen naar de Maasvlakte vertrekken. Ik had andere verplichtingen en moest gewoon blijven waar ik was.
Jammer!
Gelukkig was ik op 1 oktober vrij. Ik vroeg Harry of hij ook interesse had om mee te gaan om deze zeldzame Witkeelgors te zoeken.
Zijn antwoord was duidelijk: ja!
Dus gingen we de volgende vroeg ochtend richting de Maasvlakte.
Nou ja… vroeg in de ochtend is misschien een beetje overdreven. 😄 Ik had de afgelopen nacht namelijk ook niet bepaald vroeg mijn bed opgezocht. Uiteindelijk kwamen we ergens tussen 10.00 en 11.00 uur aan.
Toen we op de plek aankwamen, zagen we meteen dat we niet de enigen waren. Er waren al behoorlijk wat vogelaars aanwezig. Het was duidelijk dat de Witkeelgors inmiddels aardig wat belangstelling had gekregen.
En eerlijk gezegd waren sommige vogelaars wel behoorlijk fanatiek.
Iedereen wilde natuurlijk proberen om de gors zo mooi mogelijk op de foto te krijgen. Liefst beeldvullend in de camera. Er werd steeds geprobeerd om zo dicht mogelijk bij het vogeltje te komen.
Ik dacht bij mezelf: nou, ik ga hier niet als braaf manneke netjes achteraan staan wachten. 😄
Dus ik schoof ook tussen de rij vogelaars en heb daar een aantal foto's gemaakt.
Een onverwachte discussie
Niet veel later merkte ik dat bijna iedereen aan de overkant naar mij keek.
Ik dacht:
Huh? Wat is er nou weer aan de hand?
Ik keek naast me, maar daar stond eigenlijk niemand. Toen draaide ik mij ongeveer 180 graden om.
Daar stond een man behoorlijk luid naar mij te roepen dat ik naar achteren moest gaan staan.
Dat voelde toch wel een beetje alsof ik voor schut werd gezet.
Ik sprak hem daarom op duidelijke toon aan:
"Ik hoor bijna niet. Ik ben zwaar slechthorend en je moet daarom niet blijven schreeuwen. Ik wil best meewerken om wat meer afstand te houden. Maar als je weer tegen iemands rug staat te schreeuwen en die persoon reageert niet, geef dan gewoon een zacht tikje op de schouder. Dat mag je bij mij ook doen."
In mijn gedachten dacht ik ondertussen:
Waarom schreeuw je eigenlijk tegen mij?
Aan de overkant stond namelijk ook iemand die nog dichter bij de vogel stond dan ik. Die persoon stond op slechts enkele meters afstand.
Ik kon zelf helemaal niet dichterbij komen. Mijn telelens heeft namelijk een minimale scherpstelafstand van ongeveer 6 meter. Dichterbij staan heeft voor mij dus helemaal geen zin.
De man zei dat niet boos op mij en bleef rustig.
Maar ja… dat vond ik toch wel een beetje vreemd.
Je staat tegen iemand te schreeuwen en bent vervolgens niet boos?
Ik snapte het eerlijk gezegd niet helemaal. 😄
Maar goed, uiteindelijk namen de vogelaars wat meer afstand.
En dat bleek eigenlijk een goede beslissing.
Twee Witkeelgorzen
Toen iedereen wat verder achteruitging, kregen de vogels meer ruimte.
Even later verschenen er zelfs twee Witkeelgorzen op de grasvlakte.
Ze gingen rustig foerageren en daardoor kregen we allemaal veel betere mogelijkheden om foto's te maken.
Dat was natuurlijk precies wat we wilden.
De vogels konden hun eigen gang gaan en de fotografen kregen voldoende afstand om rustig te werken. Voor mij was dat uiteindelijk een veel prettigere situatie.
Ik kon de vogels met mijn telelens mooi vastleggen.
En wat blijft zo'n Witkeelgors toch een bijzondere verschijning!
Een vogel die normaal gesproken helemaal niet bij de Nederlandse vogelwereld hoort en die je hier ineens op de Maasvlakte tegenkomt.
Toch is de Witkeelgors voor mij geen nieuwe soort. Jaren geleden heb ik deze vogel namelijk ook al gezien en gefotografeerd in Central Park in New York.
Het blijft natuurlijk bijzonder om dezelfde soort jaren later opnieuw tegen te komen, maar dan gewoon in Nederland.
Nog meer bijzondere vogels
Maar de Witkeelgors was niet de enige verrassing van deze dag.
Niet veel later vertelde Harry mij dat er in de buurt ook een Draaihals aanwezig was.
We hadden dus nog een reden om goed om ons heen te blijven kijken.
En terwijl ik aan het rondkijken was, zag ik tussen de struiken een klein vogeltje dat ik niet meteen goed kon plaatsen. Het deed me sterk denken aan een Bladkoning.
Ik vroeg daarom aan een vogelaar die naast mij stond:
"Is dat een Bladkoning daar in die struik?"
Ik kreeg vrijwel meteen antwoord:
"Ja."
Kijk, daar word ik dan weer blij van. 😄
Een klein vogeltje dat zich tussen de struiken verstopt en toch even goed zichtbaar wordt. Soms hoef je maar een paar seconden goed te kijken om ineens te ontdekken wat er tussen het groen zit.
De Maasvlakte blijft een vogelwalhalla
Ik blijf het bijzonder vinden hoeveel zeldzame vogels je op de Maasvlakte kunt tegenkomen.
De afgelopen tijd zijn daar al verschillende bijzondere soorten gemeld. Tijdens deze dag kwamen daar opnieuw een aantal mooie waarnemingen bij.
Onder andere:
• Kuifaalscholver
• Bladkoning
• Witkeelgors
• DraaihalsEn dan was er helaas nog één soort die ik gemist heb:
Grote pijlstormvogel.
Jammer!
Maar ja, je kunt natuurlijk niet alles zien.
Dat is misschien ook wel het leuke van vogels kijken. Je kunt ergens naartoe gaan met één bepaalde vogel als doel en uiteindelijk kom je met allerlei andere bijzondere waarnemingen thuis.
Deze keer was de Witkeelgors het hoofddoel.
En die hebben we gezien.
Sterker nog: we zagen er twee!
![Witkeelgors [Zonotrichia albicollis] - Maasvlakte Rotterdam (1okt2026)](/fotos/Vogels%20%5BAves%5D/Zangvogels%20%5BPasseriformes%5D/Gorzen%20%5BEmberizidae%5D/Witkeelgors%20%5BZonotrichia%20albicollis%5D/Maasvlakte%20Rotterdam%20(1okt2026).webp)
Daarnaast kregen we ook nog een Bladkoning en een Draaihals in beeld. En ondanks de kleine discussie met een andere vogelaar was het uiteindelijk gewoon een mooie en gezellige vogeldag.
De Maasvlakte heeft opnieuw laten zien waarom dit gebied voor vogelaars zo interessant blijft.
Een vogelwalhalla, waar je nooit precies weet wat je die dag tegenkomt.
En die gemiste Grote pijlstormvogel?
Ach… die komt misschien een volgende keer.
Het was in ieder geval weer een leuke dag! 🐦📷
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.